شعر

بدیده اشک پنهان مرا دیدم که  می بینی

                              به خنده چشم گریان مرا دیدم که می بینی

چو رفتی دیده بر خود داشتی ای جان شیرینم    

                            برفتن از بدن جان مرا دیدم که می بینی

پریشان بود از عشق و وفایت آنچه میگفتم   

                         تو خود حال پریشان مرا دیدم که می بینی

گنه ناکرده ای زیبا پشیمانم ولی شادم      

                       که چشمان پریشان مرا دیدم که می بینی

                    ......................................

هرکه مهر رخ زیبای تو در دل گیرد  

                                     دل بطوفان دهد و چشم ز ساحل گیرد

گر نسوزد دل و جان زاتش عشقی شب و روز

                                     آدمیزاد از این عمر چه حاصل گیرد

بی گنه کشت مرا یارو از آن میترسم

                                    آه مظلومی من دامن قاتل گیرد

عشق حق است خرد باطل و گمراه کسی است

                                   که ز حق بگذرد و جانب باطل گیرد

 

/ 19 نظر / 110 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ملیسا

عالی بودن.....[پلک]

سوین

خیلی جالب بود تو شعر شمام خنده و گریه هست دوست مهربونم.اممممم[قهقهه]

مریم

ممنونم سرزدی بالینک موافقی؟؟؟؟؟؟[قلب]

مریم

ممنونم سرزدی بالینک موافقی؟؟؟؟؟؟[قلب]

محمد نجفی

سلام دوست خوبم.. زبان محکمی داری... نمیدونم چن وقته کارمیکنی ولی وقتشه یه تحولی به فضای واژگانی ت از لحاظ زمانی بدی و به روزتر بنویسی! جسارت منو ببخش! مرسی از این که اومدی.... مرسی از دعوتت[گل]

عسل

آپ جدید کردم.خوشحال میشم به هردو وبلاگم سر بزنی[قلب][ماچ]http://sonicx.persianblog.ir/

گلبرگ

من در میان مردمی هستم که باورشان نمیشود تنهایــــم میگویند خوش بحالت که خوشحالی نمی دانند دلیل شاد بودنم باج به آنهاست برای دوست داشتن مــــــــن

خیال

بی نهایت شعر دوم رو دوست داشتم... بی نظییییییییییییییییییییییییییییییره[گل] الهی آن را که عشق نیست ارزش چیست...؟؟؟

محسن

درود دوست عزیزم خیلی ممنون از وب قشنگی که داری. اگه ممکنه هر شعری که میگین نام سراینده شعر رو بنویس تا همه بدونن. موفق باشی