شعر=قو

                         

                           شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

                           فریبنده زاد و فریبا بمیرد

 

                        شب مرگ تنها نشیند به موجی

                          رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

 

                    در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

                          که خود در میان غزلها بمیرد

 

                        گروهی برانند که این مرغ شیدا

                           کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد

                        

                        من این نکته گیرم که باور نکردم

                         ندیدم که قویی به صحرا بمیرد

 

                         تو دریای من بودی اغوش وا کن

                          که میخواهد این قوی زیبا بمیرد

این شعر از طرف یکی از دوستانم در دوران آموزشی بنام رضوان سلیمانی اعزام از ایلام برام در دفتر خاطراتم نوشته شده بودبقلم حقیر وحیدخ

 

/ 8 نظر / 123 بازدید
فردين قاسمي

سلام شب خوش وبلاگ قشنگي داريد موفق باشيد . اين شعر خيلي زيبا بود ممنونم [گل][گل][گل]

سولماز

خیلی زیبابود.......[ناراحت][قلب]

سولماز

شلام شلام سیزده بدرتون مبارک داداشی

نازنین زهرا

خدا را دیده ای آیا ؟ و هنگامی که می فهمی دگر تنهای تنهایی, رفیقی،همدمی،یاری کنارت نیست و می ترسی که راز بی کسی را با کسی گویی؛یکی بی آنکه حتی لب تو بگشایی به آغوشی تو را گرم محبت می کند با عشق.... گمانم دیده ای او را ؟! سلام. با مطلبی جدید به روز هستم و منتظر حضور زیباتون.[گل]

فردین قاسمی

سلام داداش ممنونم که بهم سر زدید از نظر هاتونم صمیمانه سپاسگزارم[گل][گل][گل]

فاطمه

قرارمان یک مانور کوچک بود… قرار بود تیرهای نگاهت مشقی باشد… اما ببین، یک جای سالم بر قلبم نمانده است…! سلام سپاس از حضور گرمتون وب بسیارجالب و پرمحتوایی دارید بهتون تبریک میگم[گل] مستدام باشید[گل]

رضوان

سلام وحید جان منم رضوان دوست دارم امیدوارم همیشه سلامت باشی